در نقد ساختاری و بررسی پیام معنایی این کتاب، برجسته ترین ویژگی لاکمن، رویکرد انتقادی و در عین حال منصفانهی او به میراث ماندگار ادوارد سعید و کتاب جریان ساز او یعنی شرق شناسی است. لاکمن از یک سو ارزش کار سعید را در افشای پیوند وثیق میان دانش و قدرت با استفاده از نظریههای پسا ساختاری ستایش میکند و از سوی دیگر ضعفهای ساختاری آن را کالبدشکافی می نماید. او لایههای پنهان بحثهای پسا-سعید را باز کرده و نشان میدهد که شرقشناسی یک تودهی صلب، یکدست و یکطرفه نبوده، بلکه همواره تصورات رقیب و متضادی در درون خود آکادمیهای غربی در جریان بوده است که برای کسب مشروعیت با هم مبارزه میکردهاند. با این حال او با ظرافت توضیح میدهد که چگونه خطای شناختی و قیاسهای باطل کارشناسان نومحافظهکار و تئوریسینهای با نفوذی چون برنارد لوئیس در ترویج مفاهیمی مثل برخورد تمدنها، ذهنیت حاکمیت آمریکا را پیش از ۱۱ سپتامبر مسموم کرد و مسیر درک واقعیتهای این جغرافیا را به سمت فجایعی مانند اشغال عراق سوق داد.
شما می توانید با ثبت نظر و امتیاز خود ما را در بهبود محصولات یاری رسانید .