توماس هریسون در اثر عمیق و متفاوتی با نام «بازخوانی تاریخ هخامنشی: پژوهشی نو براساس منابع یونانی» به جای آنکه صرفا یک گزارش تاریخی خشک از نبردها ارائه دهد، لنز دوربین خود را به سمت خود مورخان میچرخاند تا ببیند ما اساسا چگونه و با چه ابزارهایی تاریخ پارس را بر کاغذ آوردهایم. هریسون در این مسیر «انقلاب تاریخنگاری» دهههای اخیر را به چالش میکشد؛ همان جریانی که سعی داشت با نادیده گرفتن هرودوت و گزنفون و تکیه ی مطلق بر باستانشناسی، تصویری بینقص و آرمانی از هخامنشیان بسازد. او با نگاهی دقیق نشان میدهد که هخامنشیشناسی مدرن در تلاش برای فرار از تعصبات یونانی، گاه دچار نوعی «پاکسازی تاریخی» شده و واقعیتهای پیچیدهی قدرت را فدای ساختن تصویری از یک امپراتوری بیش از حد متمدن و صلحطلب کرده است.
شما می توانید با ثبت نظر و امتیاز خود ما را در بهبود محصولات یاری رسانید .